ΤΟ ΓΕΡΙΚΟ ΞΩΤΙΚΟ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ.

Μια φορά κι έναν καιρό,

 Μια φορά κι έναν καιρό,όχι πολλά χρόνια πίσω, σε ένα πανέμορφο δάσος στο κέντρο μιας μεγάλης πολιτείας, ζούσε ένα γέρικο ξωτικό, το οποίο ήταν ο άρχοντας της περιοχής του.

Τα ψέματα του κι οι υπερβολές του όμως πετάγονταν από το στόμα του σαν βατραχάκια που κάνουν διαγωνισμό ποιο θα πηδήξει μακρύτερα. 

Κάθε απόγευμα όλα τα ξωτικά της ηλικίας του μαζεύονταν στο Δημαρχείο του «Δροσερού» για να διασκεδάσουν με τις απίθανες ιστορίες του.

Όλοι το ρωτούσαν τι θέλει να γίνει περισσότερο, όταν μεγαλώσει και εκείνο απαντούσε κοφτά: «Δήμαρχος όλου του Δάσους!» 

Κάποιο απόγευμα του ήρθε μια τρελή ιδέα.

Βάλθηκε να πείσει μικρούς και μεγάλους πως μπορεί και πρέπει να αγοράσει ένα μικρότερο δασάκι προκειμένου να κατασκευάσει εκεί μια παιδική χαρά, πράγμα εντελώς απίθανο, αφού το δάσος ήταν τόσο μεγάλο που θα μπορούσε να κατασκευάσει 10 παιδικές χαρές χωρίς να αγοράσει το συγκεκριμένο μικρό δασάκι... 

Το γέρικο ξωτικό, είχε όμως να αντιμετωπίσει ένα μεγάλο πρόβλημα, αφού το μικρό δασάκι που είχε βάλει στο μάτι έμοιαζε εγκαταλελειμμένο: «που θα βρω τον ιδιοκτήτη του μικρού δάσους για να το κάνω δικό μου;» σκεφτόταν. 

Μη μπορώντας να βρει μια σωστή λύση για την τρελή του ιδέα, σκέφτηκε ότι θα μπορούσε ζητήσει από το «μεγάλο συμβούλιο» να απαλλοτριώσει το μικρό δασάκι με συνοπτικές διαδικασίες και να αποδείξει σε όλους ότι η ιδέα του δεν ήταν και τόσο τρελή...

Συνεχίζεται την επόμενη Δευτέρα!

Υ.Γ: Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική.