To γέρικο
ξωτικό είχε τώρα στριμωχτεί για τα καλά......
. Οι ημέρες περνούσαν και οι εκλογές για
το Δήμαρχο όλου του Δάσους πλησίαζαν πλέον απειλητικά.
Έπρεπε να θέσει το σχέδιο του σε εφαρμογή άμεσα για να
προλάβει να πείσει τους ψηφοφόρους του ότι δεν απέτυχε οικτρά αλλά ίσα ίσα είχε
σημειώσει μια μεγααααλη επιτυχία η οποία θα του εξασφάλιζε εκτός από ψηφαλάκια
και μερικά φλουριά παραπάνω για να μπορεί άνετα να στηρίξει τον προεκλογικό του
αγώνα.
-Καλησπέρα κυρά Αλέκα, πώς είναι η υγεία σου? Ρώτησε
το ξωτικό την υπέργηρη κυρία.
-Πώς να είναι παιδάκι μου, τα 90 πατήσαμε πλέον, καλά
λέμε.
-Δε μου λές κυρά Αλέκα τι θα έλεγες να αγοράσει το
Δροσερό ένα οικοπεδάκι από εσένα για να εξασφαλίσεις τα γεράματα σου και να
βοηθήσεις και την οικογένεια σου?Είπε το ξωτικό δίχως να χάσει χρόνο.
-Οικόπεδο? Αναρωτήθηκε η κυρία Αλέκα, μα δεν έχω
παιδάκι μου κανένα οικόπεδο.
-Ε καλά ,είπε το γέρικο ξωτικό, αυτό δεν είναι και
τόσο σπουδαίο πρόβλημα…
-Οικόπεδο έχουμε εμείς να μας πουλήσεις, ας μην είναι
δικό σου, φτάνει να ισχυριστείς ότι είναι, είπε και γυάλισε το μάτι του.
Η κυρά Αλέκα έμεινε να τον κοιτάζει με απορία αλλα και
με τρόμο και περίμενε να ακούσει τις λεπτομέρειες.
-Λοιπόν τα πράγματα είναι απλά, θα πάρεις 80 χιλιάδες
ευρώ και θα παρουσιαστείς στο συμβολαιογράφο του Δάσους απλά για να υπογράψεις
το πωλητήριο, όλα τα άλλα θα τα κανονίσω εγώ…ο Άρχοντας του Δροσερού…..
Υ.Γ: Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις μόνο συμπτωματική δεν είναι.
Πρώτο Μέρος
Δεύτερο Μέρος
Τρίτο Μέρος

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου