ΤΟ ΓΕΡΙΚΟ ΞΩΤΙΚΟ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΟΡΑΜΑΤΩΝ (Τρίτο μέρος)

Περάσαν οι μέρες οι μήνες και τα χρόνια, το γέρικο ξωτικό γεμάτο καμάρι φούσκωνε το στήθος του από υπερηφάνεια και καυχιότανε στους υπολοίπους αφού με συνοπτικές διαδικασίες το μικρό δασάκι ήταν με κάθε επισημότητα δικό του…..

Μέχρι που κάποια μέρα ήρθαν τα κακά μαντάτα…..ο ιδιοκτήτης του (νόμιμος) διεκδίκησε το δασάκι για να το πάρει πάλι πίσω…..

Το μεγάλο συμβούλιο είχε προειδοποιήσει εξάλλου πως αν γινόταν αυτό δε θα μπορούσε να κάνει τίποτα περισσότερο από το να το δώσει ξανά πίσω στον νόμιμο ιδιοκτήτη του.

Το ξωτικό τρελάθηκε.

-Πως θα αντέξω τέτοια ταπείνωση θεέ μου?

-Πώς θα γίνω Δήμαρχος όλου του Δάσους???

Και τότε του ήρθε μια ακόμα πιο τρελή ιδέα…….

Να αγοράσει ο Δήμος του Δροσερού από κάποιον άλλο το μικρό Δασάκι (χωρίς να του ανήκει) και να εμφανίσει στους επικριτές του τα συμβόλαια μέχρι να γίνουν οι εκλογές….και μετά θα έβλεπε πως θα τα κουκούλωνε…….

Έβαλε αμέσως σε εφαρμογή το σατανικό του σχέδιο.

Ποιος θα δεχόταν όμως να δηλώσει ψευδός ότι του ανήκει κάτι το οποίο δε γνώριζε καν που βρισκόταν?

Πώς θα μπορούσε μόνος του να κάνει όλη αυτή την παρανομία χωρίς να φέρει αντίσταση το υπόλοιπο συμβούλιο του Δροσερού?

-Θα μιλήσω στο Σάκη, αυτός θα με καταλάβει και θα με βοηθήσει.

Συνεχίζεται την επόμενη Δευτέρα!
Υ.Γ: Κάθε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις μόνο συμπτωματική δεν είναι.

Πρώτο Μέρος

Δεύτερο Μέρος